De Standaard is ons excuses verschuldigd

Gisteren serveerde De Standaard de lezers een stevige portie vooringenomen activisme. Een uitdrukkelijke verontschuldiging is het minste dat mag verwacht worden van een krant die zich graag onderscheidt van de sociale media omdat die een gebrek aan nuance zouden vertonen. 

Met Angel Flor Pua werd een knappe Vlaamse jongedame verkozen tot Miss België 2018. Een aangelegenheid die bij mij en velen normaal weinig aandacht opeist. Deze keer wel want Angel werd het slachtoffer van racistische reacties op de sociale media.

 

“Miss België bedolven onder racistische reacties”, lazen we maandag op de site van De Standaard. “Het regende zaterdagavond ongepaste racistische reacties”, ging het stuk verder. Enkele uren later klonk het dat de verkiezing “ontsierd werd door een storm van ongepaste reacties op sociale media”. Racistisch Vlaanderen was blijkbaar collectief in opstand gekomen tegen de verkiezing van een jonge vrouw met Filipijnse wortels.

 

Links ging zwaar in het verweer tegen die ‘regen’ van racistische oprispingen. En jawel, uiteraard zat de N-VA daar achter. Niet alleen anonieme linkse twittertrollen gingen die toer op, ook bij Hautekiet op Radio1 hoorden we dat verhaal en Joël De Ceulaer insinueerde hetzelfde. Zij waren niet de enigen. Dat vele N-VA’ers Angel expliciet gelukwensten, veranderde niets aan de framing.

 

Zo mocht ik stevige verwijten incasseren op de sociale media hoewel ik haar ook en graag feliciteerde. Ik wees er wel op dat het over een handvol (weinig dus) marginale stemmen (zonder veel maatschappelijke betekenis) ging die haar schoffeerden. Het kan niet ontkend worden dat racisme bestaat maar dit was absoluut geen geslaagd voorbeeld om ‘aan te tonen’ hoe diep het in onze samenleving zit. In tegendeel wellicht, gezien de weinige negatieve reacties.

 

Dat meerdere Franstalige media vooraf waarschuwden niet langer te zullen berichten over de verkiezing als er weer een Vlaamse zou winnen, vond ik betekenisvoller omdat het daarbij wel over maatschappelijk belangrijke opinievormers ging. Reactie van links: ik relativeerde racisme, wist niet eens wat het betekende, zocht een onbelangrijke nieuwsje om de onheuse behandeling van de nieuwe Miss door horden racisten te vergoelijken, enzovoort…

 

Gelukkig, ere wie ere toekomt, was er dan toch een krant die de normale journalistieke reflex ontwikkelde. De Morgen ging eens feitelijk na wat er echt aan de hand was. Besluit: er bleek op twitter juist heel erg weinig te merken te zijn van negatieve reacties tegen de verkozen Miss. Er werden veel meer boze Franstalige tweets verstuurd tegen het feit dat er inderdaad weer een Vlaamse (!) verkozen was. Ijzersterk besluit van De Morgen: “In werkelijkheid lijkt vooral de angst voor racisme voor een storm op sociale media te hebben gezorgd”.

 

In de gedrukte De Standaard van vandaag staat ver weg gemoffeld op bladzijde 15: “Miss België reageerde goed op racisme”. Geen woord over de manifest foute berichtgeving van de krant. Die reageerde alvast heel slecht op de ‘storm’ die er één in een glas water bleek te zijn. (Gelukkig maar trouwens, dat diep Vlaanderen geen probleem heeft met een Miss met andere wortels. Vandaar dat ze ook massaal werd gesteund bij de verkiezing zelf.)

 


Gisteren waren we getuige van een manifest voorbeeld van vooringenomen activisme waarbij de basisbeginselen van journalistieke deontologie totaal werden miskend.


 

Ik ben terughoudend in kritiek op kranten in het algemeen en De Standaard in het bijzonder. Soms wordt die krant bedolven onder onterechte of overdreven kritiek. Maar dat ze ook soms zwaar zondigt tegen de beginselen van correcte journalistiek, is onmiskenbaar. Gisteren waren we getuige van een manifest voorbeeld van vooringenomen activisme waarbij de basisbeginselen van journalistieke deontologie totaal werden miskend. “De waarheid is dat we u een krant willen verkopen” staat er op de twitteraccount van De Standaard. De waarheid is dat ze ons onzin heeft proberen aan te smeren.

 

Een krant die de sociale media een gebrek aan nuance verwijt, verliest haar geloofwaardigheid op die manier natuurlijk wel heel erg. Een uitdrukkelijke verontschuldiging is het minste dat van De Standaard mag verwacht worden. Benieuwd…

 



Hier geplaatst op 16 januari 2018. 

 


Foto: © website De Standaard

 


TIP: Dankzij internet kunnen wij ook veel mensen bereiken buiten de klassieke media om. Help daarbij en deel dit artikel. Gewoon op de knop hieronder drukken.

 

Share this
delen