Zo’n addertje onder Di Rupo’s gras

De Waalse socialisten paaiden de kiezers ooit met de slogan ‘Retour au coeur’. Nu pakt Di Rupo uit met een nieuw boek dat passender ‘Retour des fausses promesses’ (Weer valse beloften) als titel had gedragen. 

Onder druk van het peilingssucces van de communisten in Wallonië schoof PS-voorzitter Elio Di Rupo in zijn vorige week voorgestelde boek ‘Nouvelles Conquêtes’ nog verder op naar radicaal-links. Het regende weer lekkers allerhande voor de zogenaamde gewone man, die geacht wordt van pure goesting het kiespotlood opnieuw richting PS te wenden. De kiezer die deze extreme invulling van het gratispolitiekverhaal wil blijven geloven, denkt echter best geen twee keer na.

 

Veel kritische ingesteldheid verdragen de meeste van Di Rupo’s ideetjes namelijk niet. Neem nu zijn ongetwijfeld in brede kringen zeer op prijs gestelde voornemen om de voorziene verhoging van de pensioenleeftijd in 2030 terug te schroeven. Er stelt zich volgens de PS-voorzitter namelijk geen echt vergrijzingskostenprobleem want hij tovert de oplossing zo uit zijn rode mouw. “Niet alleen de vergrijzingskosten zullen stijgen, ook de economische groei. De verwachte groei van het bnp laat ons toe de schok van de vergrijzing op te vangen”, laat hij noteren in De Morgen. Heerlijk toch, zo’n politici die vermoede problemen oplossen zonder dat het pijn hoeft te doen. Stom bovendien van alle andere Europese landen die het wel noodzakelijk vinden om later met pensioen te gaan en waar vandaag al pakweg drie tot vijf jaar langer wordt gewerkt.

 

Vanuit een bepaald oogpunt heeft Di Rupo zelfs gelijk. Het land kan de oplopende vergrijzingskosten uiteraard aan, mits er voor te kiezen de volgende decennia de hele welvaartsstijging integraal daar voor te bestemmen. Di Rupo snijdt de pot van de economische groei volledig aan om de pensioenputten te delven. Die groei zal weliswaar haast zeker niet volstaan, tenware we economische mirakeljaren mogen beleven. Maar zelfs als die het gat wel zou kunnen dichtrijden, blijft de keuze van Di Rupo niet zonder gevolgen en pijnloos is die al zeker niet.

 

Hij wil de hele economische groei opsouperen opdat we vroeger het beroepsbijltje zouden kunnen neerleggen. Lees: als we in de toekomst meer gaan produceren met zijn allen, dan zal Di Rupo dat surplus volledig wegbelasten om het via de overheid door te sluizen naar de pensioensector.

 


De weg die Di Rupo wijst, komt gewoon neer op jarenlange stilstand in welvaart voor alle loontrekkenden


 

Aangezien we altijd van de wetmatigheid moeten uitgaan dat elke euro maar één keer kan worden besteed, betekent zo’n keuze uiteraard dat we die groei niet meer kunnen gebruiken voor bijvoorbeeld loonsverhogingen, onderwijs of infrastructuurinvesteringen. Er rest dan geen ruimte om de economische groei om te zetten in welvaartsgroei voor de werkende bevolking.

 

De weg die Di Rupo wijst, komt gewoon neer op jarenlange stilstand in welvaart voor alle loontrekkenden en/of het afblokken van andere beleidskeuzes van de overheid. Hebben we iets gemist of vergat Di Rupo dat ‘detail’ te vermelden.

 

Het gaat in de politiek wezenlijk over het maken van keuzes. Ofwel willen we vroeg op rust, met als logisch gevolg dat we het moeten stellen met een laag maandelijks pensioenbedrag, en romen we de economische groei volledig af om die rekening te blijven betalen. Dat is keuze 1. Ofwel werken we wat langer, verdienen we die jaren uiteraard ook meer, zetten we de economische groei om in welvaartsverhoging of langetermijninvesteringen en kan de pensioenrekening vereffend worden.

 

Het is een kwestie van kiezen. Het lijkt duidelijk welke keuze het best klinkt maar het is zeker duidelijk welke keuze de beste is. En nog even dit nootje ter attentie van Di Rupo: mocht Wallonië dezelfde werkzaamheidsgraad presteren als Vlaanderen, dan lag de vergrijzingskost al een pak lager. Misschien had je daar beter werk van gemaakt, Elio? En dat laatste zinnetje is letterlijk bedoeld: werk van maken.

 


 

Hier geplaatst op 2 september 2017.

 

FOTO: © Youtube

 

TIP: Dankzij internet kunnen wij ook veel mensen bereiken buiten de klassieke media om. Help daarbij en deel dit artikel. Gewoon op de knop hieronder drukken.

 

LEESTIP: Belangstelling voor de selectie van mijn schrijfsels uit 2016? Stort 19,95 euro (verzending inbegrepen) op rekeningnummer BE52 4143 3177 6109 met vermelding van uw volledige adres en binnenkort liggen 226 blz. De Roover in uw bus

 

Share this
delen