Koerden als wegwerpmateriaal?

De Turkse inval in de Noord-Syrische enclave Afrin dreigt van de Koerden weer het kind van de rekening te maken. N-VAparlementsleden houden het thema actief op de agenda. Daar zijn veel goede redenen voor.

Vlaams-nationalisten koesteren traditioneel veel sympathie voor dat grootste volk zonder land, het Koerdische. De N-VA zet die traditie actief voort. In het Vlaams Parlement vooral via Karim Van Overmeire en Jan Van Esbroeck. En in het federale parlement houdt Peter De Roover de vinger aan de Koerdische pols.

 

De Turkse inval in het door Koerden bestuurde Afrin (Noord-Syrië) op 20 januari wekte dan ook veel verontwaardiging in N-VA-kringen. De Roover voelde minister van Buitenlande Zaken Didier Reynders (MR) daarover meteen aan de tand, met de vraag de druk op Turkije mee te helpen opvoeren om de agressie zo snel mogelijk te doen stoppen.

 

Complexe situatie

 

De toestand in Syrië en het Midden-Oosten is behoorlijk complex. “Wie die in zwart-wittermen wil voorstellen, vervalt al snel in karikaturen. Neen, de Koerden zijn zeker niet altijd koorknapen en ja, Turkije speelt een té belangrijke regionale rol om alle banden blindelings door te snijden”, meent De Roover. Toch mogen we volgens hem ook na zeven chaotische jaren van Syrische burgeroorlog enkele basisfeiten niet vergeten.

 

De Koerden zijn op het terrein onze belangrijkste en onmisbare bondgenoten in het bestrijden van Islamitische Staat (IS). Dat de Turken nu minstens onofficieel een beroep doen op islamistische milities bij de aanval op de Koerden maakt het beeld wel erg wrang.

 

Etnische zuivering

 

De Turkse president Erdogan beroept zich voor zijn aanval op het recht op verdediging van het eigen grondgebied en maakt zo van het internationaal recht een lachertje. De Koerdische overheid in Noord-Syrië viel het Turkse grondgebied nooit aan.

 

De Turkse agressie veroorzaakt bovendien een humanitaire ramp in het relatief rustige en behoorlijk bestuurde Afrin, omringd door een verder totaal verscheurde regio. Terecht hekelde Reynders’ Franse ambtsgenoot het ‘toevoegen van een oorlog aan een oorlog’. Uit vele verklaringen van Turkse zijde blijkt dat er zelfs een etnische zuivering wordt beoogd. Erdogan wil de Koerdische meerderheid in Afrin breken door er niet-Koerdische vluchtelingen vanuit Turkije te vestigen. Door deze operatie dreigt er juist een nieuwe massale vluchtelingenstroom op gang te komen.

 

Geen visie

 

“De internationale steunbetuigingen aan de Koerden bleven erg lauw. En wat achter deze zaak steeds schrijnender aan de oppervlakte komt,” merkt De Roover op, “is het totale gebrek aan visie op de chaos in het Midden-Oosten waarvan de Verenigde Staten en Europa blijk geven. Rusland, Iran en Turkije vullen het vacuüm al te graag op.”

 

En de Koerden? Die dreigen weer eens het gelag te betalen. Om al die redenen weigert de N-VA mee te doen aan het pijnlijke stilzwijgen.

 



Verschenen in het Nieuw-Vlaams Magazine van februari 2018 en hier geplaatst op 27 februari 2018. 

 

Foto: Nieuw-Vlaams Magazine 

 

TIP: Dankzij internet kunnen wij ook veel mensen bereiken buiten de klassieke media om. Help daarbij en deel dit artikel. Gewoon op de knop hieronder drukken.

Share this
delen