Socialisten op N-VA-nieuwjaarsreceptie

Dat ik fans heb uit allerhande hoek had ik nog durven verwachten, maar dat zelfs militanten van het Anti-Fascistisch Front komen luisteren naar een spreekbeurt van mij? Nee, in mijn stoutste dromen had ik zulks niet durven bevroeden. Ik wist eigenlijk amper dat het AFF nog bestond. Maar het bestaat nog én komt 'undercover' naar mij luisteren. Lees hier het relaas van een nieuwjaarstoespraak gezien door AFF-bril. Wie hoopt op spectaculaire onthullingen, komt echter bedrogen uit. Rest de vraag: als zelfs het AFF geen schandalen ontdekt in mijn toesprakern, ben ik dan nog wel goed bezig?

Wat wordt zoal verteld op een nieuwjaarsreceptie van de N-VA? Niet op de nationale nieuwjaarsreceptie waar je struikelt over de journalisten, maar op een lokale nieuwjaarsreceptie. AFF/Verzet nam de proef op de som en ging naar de nieuwjaarsreceptie in K., een gemeente in de Kempen met een 18.000 inwoners. We kozen voor deze gemeente omdat federaal volksvertegenwoordiger Peter De Roover er zou spreken (foto). Een man die er prat op gaat veel tijd te steken in het bezoeken van de N-VA-afdelingen, er vaak te gaan spreken en er lang te blijven hangen. Drie dagen later – maar dat wisten we toen nog niet – werd hij penningmeester van de N-VA. Sindsdien is hij ook lid van het Dagelijks Bestuur van de N-VA waar de politieke en organisatorische lijnen worden uitgezet. De 'cockpit' van de partij, zoals ze het daar noemen.

 

De nieuwjaarsreceptie begint om 20.00 uur, Peter De Roover is aangekondigd als gastspreker om 20u30. Als we om 20u15 de plaatselijke parochiezaal binnenstappen is de zaal al goed gevuld met dik honderd mensen. Er staan nog kerstbomen in de zaal, maar niet met kerstballen en -engeltjes. Met Vlaamse leeuwenvlaggetjes als versiering. Bij het binnenkomen wordt een drankje aangeboden. Op ananassen zijn blokjes kaas en stukjes saucisse geprikt. Als het wat uitloopt voordat de gastspreker er is, laat men soep aanrukken. Er is keuze tussen soep van knolselder en pastinaak, en paprikasoep. Zowel oer-Vlaamse groenten als iets exotischer.

 

De aanwezigen zijn van alle leeftijdsgroepen. Zowel mannen als vrouwen. Ze babbelen er lustig op los in kleine groepjes. De bestuursleden hebben elk een badge met hun naam erop, maar je moet al vlak voor hen staan en met je ogen naar de badge staren om hun naam te kunnen ontcijferen. Niemand doet moeite om met de nieuwkomer die wij zijn een praatje te slaan. Eén man schuimt alle hoge tafeltjes af waar nog niemand staat. Om de chocolaatjes die er liggen zo onopvallend mogelijk mee te nemen, naar zijn jas in de open vestiaire te brengen, en dan aan het volgend hoge tafeltje de volgende voorraad chocolaatjes mee te nemen.



Er is keuze tussen soep van knolselder en pastinaak, en paprikasoep.


Het sprekersgedeelte begint met ruim een half uur vertraging. De plaatselijke N-VA-voorzitter verwelkomt de aanwezigen met een citaat van Caroline Gennez. “Een vroegere conifeer van de SP.A”, legt de voorzitter uit. K. is een landelijke gemeente en de plaatselijke N-VA-voorzitter is waarschijnlijk beter vertrouwd met coniferen dan met coryfeeën. Het voorzitterschap viel Caroline Gennez naar verluidt zo zwaar dat ze het zelfs haar ergste vijanden niet toewenste. “Maar dat geldt natuurlijk niet bij de N-VA.”

 

In K. woont een Vlaams volksvertegenwoordiger en hij mag de gastspreker inleiden. Maar eerst wijst hij naar de unieke coalitie die aan de macht is in ons land. Beter kan niet. En als het hiermee niet lukt, weet onze volksvertegenwoordiger niet hoe het wél zou moeten. “Peter is de man van de zuivere lijn, van de harde lijn”, zo wordt Peter De Roover ingeleid.

 

Na wat gefilosofeer over de betekenis van nieuwjaar citeert Peter De Roover Tobback. “De jonge Tobback.” Die zei als regeringslid dat hij wel wist wat hij moest  doen. Maar als hij dat zou doen, hij niet opnieuw verkozen zou geraken. "Zo zijn we niet bij de N-VA." Wat Peter De Roover er niet bij vertelde, was dat het een uitspraak van Bruno Tobback is over maatregelen die nodig zijn voor een beter milieu, en het is maar de vraag of wat de N-VA inzake milieu voorstelt wel vergaand genoeg is. Het milieuhoofdstuk van de regering-Bourgeois is alleszins een van de zwakste onderdelen van het Vlaams regeerakkoord.

 

Het derde citaat van een socialist dat het publiek op de N-VA-nieuwjaarsreceptie geserveerd wordt, is van PS’er Michel Daerden. Die verzekerde dat de uitbetaling van de pensioenen tot 2015 gegarandeerd is. Tot 2015. Maar wat daarna? “Als er straks nog wat kaas en saucisse overblijft, stop het in een servet en neem het mee naar huis”, raadt Peter De Roover aan. Het ontlokt het eerste lachje in de zaal. Even tevoren zijn anders wel al alle chocolaatjes aan de hoge tafeltjes stiekem meegenomen door één van de genodigden. Als Vlaams minister voor Armoedebestrijding Liesbeth Homans geen soelaas brengt, moet een mens zich op een andere manier uit de slag trekken. Het drukt de pret niet bij de aanwezige N-VA'ers.

 

Eenmaal gaat de zaal helemaal uit de bol. Als Peter De Roover verder borduurt op dat de regeringsploeg een Zweedse coalitie wordt genoemd. “Inderdaad. Het is zoals in een IKEA-winkel. Terwijl wij de meubeltjes in elkaar aan het zetten zijn, ligt de oppositie in het ballenbad.” De zaal giert het uit. En dat zelfbestuur, hoe zit het daarmee? Peter De Roover stelt maar zelf de vraag vooraleer een ander het eventueel zou doen. Het zelfbestuur is er. Vlaanderen heeft de bestuursploeg die het wil. Alleen het decor is niet wat de N-VA wil. “We willen een andere theaterzaal.”


Applaus voor Peter De Roover, en dan komen de hapjes eraan. Iets met zalm zien we. Maar dat is niet aan ons besteed. Wijle zijn weg. Op zoek naar een andere theaterzaal, maar niet dezelfde als die de N-VA wil.



 

Gepubliceerd op aff/skynetblog/be op 19 januari 2015, hier op 27 januari 2015.

 

Foto: PDR sprekende  op een andere receptie © AFF

 

TIP: Dankzij internet kunnen wij ook veel mensen bereiken buiten de klassieke media om. Help daarbij en deel dit artikel. Gewoon op de knop hieronder drukken.


 

Share this
delen