"Een beetje minder testosteron in de politiek zou wel mogen"

De Vlaamse feestdag staat voor de deur, en dus brengt N-VA de transfers naar Wallonië nog eens onder onze aandacht. Kamerfractieleider Peter De Roover blijft vinden dat de Waalse junkies van het infuus moeten. En ook Kristof Calvo werkt op zijn zenuwen.

 

Mijn probleem met transfers is niet dat ze bestaan, maar dat ze niet helpen", zegt Peter De Roover, fractieleider van N-VA in de Kamer. "Die transfers zijn geen medicijnen, maar verdovende middelen." De Vlaamse feestdag staat voor de deur, en dus trekt de NVA nog eens ten strijde tegen de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië: uit recent onderzoek aan de KU Leuven zou blijken dat die transfers weliswaar dalen, maar toch nog een kleine 7 miljard per jaar bedragen. Vertaald naar de N-VA-propaganda doneert "een gemiddeld Vlaams gezin" jaarlijks "2.590 euro" aan de Franstalige landgenoten.


Ook de interpersoonlijke solidariteit wordt daarin meegerekend. Maar kun je in de sociale zekerheid wel van transfers tussen gemeenschappen spreken? Dat zijn transfers tussen individuen, van rijk naar arm, van gezond naar ziek.

 

"Het arme individu krijgt inderdaad ondersteuning, maar het probleem is dat de cruciale vraag wegvalt: waarom is die mens arm? Dat is het resultaat van beleid. Als Wallonië een sociaal beleid voert dat leidt tot veel armen, dan zouden ze dat moeten voelen. En dat is niet het geval, want de transfers verzachten dat. De pijn is weg, het probleem niet."


Vandaar de uitspraak die uw voorzitter Bart De Wever ooit deed: hij vergeleek Wallonië met een junkie die aan het infuus hangt.

 

"Kijk, als iemand zijn been breekt en in een rolstoel belandt, mag je niet om de haverklap nieuwe banden kopen voor die rolstoel. Die patiënt moet opnieuw zelf leren lopen, revalideren, naar de kinesist. Het beleid in Wallonië moet veranderen. Maar met de transfers voelt men die noodzaak niet."


Gaat het wel om die transfers? Als ze in de andere richting stroomden, zou uw partij nog altijd de Vlaamse onafhankelijkheid willen.

 

"Als ze in de andere richting stroomden, zou het land allang gesplitst zijn. Maar u hebt gelijk: wij willen dat Vlaanderen een eigen beleid kan voeren, eigen keuzes kan maken, die in de Belgische context vaak niet mogelijk zijn."


Een echte Vlaams-nationalist wil liever een arm Vlaanderen dan een rijk België.

 

"Dat is ver bezijden de waarheid."


Is het niet de logica zelve? Onafhankelijkheid is de prioriteit.

 

"Ik houd meer van de terminologie: liever een verantwoordelijk Vlaanderen dan een onverantwoordelijk België. Als zou blijken dat Vlaanderen verarmt, dan staan wij voor de uitdaging om daar iets aan te doen."


Wat is het communautaire plan voor 2019?

 

"Het voortzetten van dit status quo kost veel geld en energie. Wij zouden de Belgische schil zo dun mogelijk willen maken en vullen dat nu in met het confederalisme. Wij willen onze eigen politieke klemtonen leggen, zo eenvoudig is dat. De Belgische structuur vertoont te veel mankementen. Eigenlijk heeft iedereen in dit land zijn zin gekregen. De Vlaamsgezinden wilden een Vlaamse staat, de Belgicisten wilden een Belgische staat. Vandaag hebben we die allebei."


Voelt u zich nog niet thuis in België? Uw partij heeft een aantal sleutelposten in handen: Defensie, Binnenlandse Zaken, Financiën.

 

"Dat klopt, maar toch horen wij niet thuis in die Belgische machtskamers. Wij worden er ook bekeken met een mengeling van vrees en meewarigheid. Wij hebben geen links met de belangengroepen en de administraties. Wij zijn nog altijd een beetje Kuifje in Afrika. Ik merk ook bij onze beleidsvoerders dat zij minder respect hebben voor de gangbare tradities. Zij zijn er dan ook niet in opgegroeid."


Hoe bedoelt u?

 

"Laten we zeggen dat wij als N-VA iets minder gepolijst zijn in onze communicatie."


De aandachtige waarnemer zal het daarmee eens zijn.

 

(grijnst) "Die zou dat eventueel kunnen opmerken. Je kunt dat zien als ondiplomatisch, maar je kunt dat ook zien als een wrevel tegen de onbeweeglijkheid der dingen."


Je kunt die toon ook zien als wrokkig en onbeleefd.

 

"U kunt daar ongetwijfeld nog meer termen op kleven, en ze zullen allemaal wel een beetje juist zijn. Maar ik voel vooral onmin met de rigiditeit van het systeem, de botsing tussen wat kan en wat wij willen. De andere partijen hebben het compromis meer in de vingers, die zijn het gewoon om te geven en te nemen. Wij hebben het daar moeilijk mee, omdat onze ambitie groot is."


Hoe bevalt het u in de politiek?

 

"Ik ben er gelukkig op latere leeftijd in gestapt, ik heb eerst dertig jaar in het onderwijs gestaan, waar ik de echte wereld heb gezien. Mede daarom heb ik het erg moeilijk met een aantal dingen die sommigen in de politiek blijkbaar normaal vinden."


Geef eens een voorbeeld?

 

"Neem nu die discussie over de nieuwe politieke cultuur. Ik heb een probleem met de manier waarop Groen zich daarin opstelt. In het DNA van die partij zit blijkbaar een diep wantrouwen tegen eigen keuzes. Zij denken dat zij de waarheid in pacht hebben en willen die gigantisch graag opleggen met regeltjes, wetten en decreten. Van mij mag iedereen vragen hebben bij politici die cumuleren, maar moeten we dat daarom per se wettelijk verbieden? Ik geloof nogal in zelfregulering."


Wat is er mis met goede regels?

 

"Vergelijk eens met de discussie over de verbindingsofficier in Turkije. Jan Jambon is als minister van Binnenlandse zaken verontwaardigd over de manier waarop die man was omgesprongen met informatie over een latere zelfmoordterrorist. Groen had maar één vraag: heeft die man alle regeltjes gevolgd? Jan Jambon redeneert anders en vraagt zich af: heeft die man ownership getoond en zijn volle verantwoordelijkheid genomen? Dat is het verschil tussen geloven in de maakbaarheid van de samenleving en geloven in het nemen van de eigen verantwoordelijkheid."


U begint spontaan over Groen. Nu de socialisten op sterven na dood zijn, richt uw partij duidelijk haar pijlen op de partij van Kristof Calvo en Meyrem Almaci.

 

"Het is omgekeerd. Groen beseft dat ze de klassieke partijen niet hoeft aan te vallen, omdat die automatisch mee lijden onder de recente schandalen. Maar ze wil N-VA wel in dezelfde zak steken, door te framen alsof wij bij de groep van smeerlappen en graaiers horen. Kristof Calvo probeert ons zelfs te associëren met de schandalen bij Samusocial. Dat soort uitspraken heeft ons zo diep geschokt dat we op een bepaald moment bij manier van spreken fysiek geweld zouden gebruikt hebben."

 

Oei.

 

(lacht) "Bij manier van spreken, uiteraard. Maar je kunt ons niet in dezelfde zak steken als die PS'ers bij Samusocial. Je kunt geen van mijn partijgenoten verwijten dat ze geld opstrijken zonder iets te doen. En nu zult u zeggen: en Koen Kennis dan?"


Precies, de Antwerpse schepen die topverdiener is met al zijn cumuls.

 

"Maar die man werkt wel dag en nacht. Verdient hij te veel? Dat mag u vinden, maar noem ons geen Vlaamse PS. Dat heeft emotionele wonden geslagen."

 


"Bart De Wever irriteert mensen door zijn inhoud, Kristof Calvo door zijn stijl"


 

Het merkwaardige is dat Calvo nu doet wat Bart De Wever al jaren doet: keihard en onverbiddelijk zijn in debat, met een heus killer instinct de tegenstander in een verbale oorlog proberen uit te schakelen.

 

"Bart is iemand van het scherpe debat, dat klopt. Maar de vergelijking met Calvo gaat niet op. Bart irriteert mensen door zijn inhoud, Calvo irriteert door zijn stijl. Hij is een politiek talent, maar hij overschrijdt grenzen die Bart De Wever niet overschrijdt. Calvo staat dicht bij de verrotting van onze stiel, en de N-VA is niet de enige partij die dat vindt. Ik houd zelf ook van een snedige opmerking, maar een beetje minder testosteron in de politiek zou wel mogen."


Uw partijgenoot Theo Francken zal het graag horen.

 

"Theo is zeer begeesterd. Hij lééft echt wat hij doet."


Misschien moet hij als staatssecretaris voor Asiel en Migratie wat vaker het hoofd koel houden en wat afstand nemen.

 

"Theo heeft nu eenmaal zijn persoonlijkheid. Hij is iemand die op alles en iedereen wil reageren. Ik denk zelf dat dat niet altijd nodig is. Maar goed, die gedrevenheid en dat engagement van Theo zijn nu net zijn charme. En je hebt in elke partij een mix nodig van verschillende persoonlijkheden."


Als Calvo zo op uw zenuwen werkt, wil dat zeggen dat uw partij mechanismen in gang heeft gestoken om hem te pakken? Wordt er gezocht naar modder?

 

"Er zijn vooral mechanismen in gang gestoken om rustig te blijven."


Uw fractiegenoot Peter Dedecker heeft, met de hulp van de Antwerpse administratie, wel modder gevonden om Groen-voorzitster Meyrem Almaci te treffen: zij zou de kosten voor haar kinderoppas hebben willen inbrengen.

 

"Zo zoekt men ook constant naar modder om ons te pakken. Het irriterende is vooral dat Calvo voor de camera doet alsof hij de maagd Maria is, in plaats van achter de schermen mee te zoeken naar een consensus over politieke vernieuwing."


U zei daarnet dat Calvo de stiel dreigt te doen verrotten. Maar wat sommigen uw partij, en vooral uw voorzitter, kwalijk nemen, is dat hij de sfeer in de hele samenleving dreigt te doen verrotten. Na de relletjes met jongeren in Borgerhout onlangs vroeg hij zich af of ze het land kunnen worden uitgezet.

 

"En wat is uw vraag?"


Waarom zegt hij zoiets? Dat zijn jongeren die geboren en getogen zijn in Borgerhout, waarom zou je die het land willen uitzetten? Waar naartoe dan wel?

 

"Nee, nu vat u het samen. Jongeren met de Belgische nationaliteit die hier geboren zijn, kun je uiteraard niet wegsturen. Maar als er illegalen betrokken zouden zijn bij zulke relletjes, dan wel."


Bedoelde hij dat?

 

"Ik denk zelfs dat hij dat zo gezegd heeft."


Dat denk ik niet.

 

"In elk geval is dat het punt. Die relschoppers moeten streng gestraft worden, en als ze kunnen uitgewezen worden, moeten we dat doen. Ik heb dertig jaar lesgegeven in Borgerhout en de Seefhoek, dus misschien zaten er bij die relschoppers wel een paar van mijn oud-leerlingen. (grijnst) Straks is het mijn schuld nog."

 


"Het gros van de allochtonen hééft werk. Alleen is er een significante groep die ondermaats presteert qua arbeidsethiek"



Wat het probleem met die jongeren?

 

"Het is een combinatie van factoren. Ze zitten opgesloten in hun eigen groep, ze zitten in de puberteit en ze verzetten zich tegen het instituut dat de politie vertegenwoordigt."


Misschien omdat ze altijd door de politie als uitschot behandeld worden, kan dat ook meespelen?

 

"Nee, dat denk ik niet. Er speelt nog iets anders. Ik ben ooit eens enorm boos geweest op een collega in de school waar ik werkte. Die had tegen een 16-jarige allochtone jongen gezegd dat hij toch geen werk zou vinden. Dat vond ik bijna crimineel gedrag. Als je dat er voortdurend inpompt, zullen die jongeren zich uiteraard verzetten."


Zit daar geen probleem? Als Mohamed solliciteert, is de kans veel kleiner dat hij op gesprek mag komen dan als Jan solliciteert.

 

"De kansen om op gesprek te komen, liggen lager. Maar dat wil niet zeggen dat er geen kansen zijn. Het gros van de allochtonen heeft wél werk. Alleen is er een significante groep - en significant betekent: groter dan door toeval te verklaren - die ondermaats presteert qua arbeidsethiek. En dat maakt de werkgevers natuurlijk wantrouwig, en daarom zullen ze eerder Jan uitnodigen dan Mohamed."


Het is, kortom, hun eigen schuld.

 

"Ik zeg net dat de meeste allochtonen wel goed bezig zijn. Maar ik besef ook dat het langer duurt dan ik vroeger dacht voor nieuwkomers helemaal zijn geïntegreerd. En zet 'nieuwkomers' maar tussen aanhalingstekens. Een mentaliteit verandert niet in dertig jaar tijd, dat kan generaties duren. De wortels van mensen gaan dieper dan we dachten."


Maar we zijn allemaal Vlamingen, kunnen we het daarover eens zijn?

 

"Aha, zo zijn we toch terug bij 11 juli. Wie hier geboren is en opgegroeid, heeft een grote kans dat hij Vlaming is, ja."


Hoezo, een grote kans?

 

"Wel, je kunt ook weigeren om mee te draaien in deze samenleving. Het is ook een kwestie van voluntarisme, je moet willen meebouwen."


Bouw je niet automatisch mee als je hier geboren bent en werkt? Ook als ik niets voel voor die Vlaamse identiteit, werk ik toch mee aan de samenleving?

 

(droog) "Vooral dit interview is in uw geval een belangrijke bijdrage aan dat streven. De vraag is of u mee roeit of de boel wil laten kapseizen, omdat u pakweg een islamitisch kalifaat wil stichten. In dat geval zult u zich op andere plaatsen in de wereld vast beter voelen. Dan zullen wij ons ook beter voelen. En bij die 'wij' reken ik uiteraard ook de normale moslims."


Nog snel, ik zou het bijna vergeten: hoe is het nog met de begroting die uw partij helemaal in orde zou brengen?

 

"Wij zullen een groot stuk van de klus klaren: het tekort gaat van 3 naar 1 procent. We hadden verder kunnen gaan, maar er is een groot verschil tussen in de meerderheid zitten en de meerderheid zijn. En wat wij zeker niet willen, is de begroting doen kloppen met nieuwe belastingen. Dat zou nochtans een gemakkelijke oplossing zijn."

 



Verschenen in De Morgen en hier geplaatst op 10 juli 2017.

 

Foto: © Wouter Van Vooren


TIP: Dankzij internet kunnen wij ook veel mensen bereiken buiten de klassieke media om. Help daarbij en deel dit artikel. Gewoon op de knop hieronder drukken.

 

LEESTIP: Belangstelling voor de selectie van mijn schrijfsels uit 2016? Stort 19,95 euro (verzending inbegrepen) op rekeningnummer BE52 4143 3177 6109 met vermelding van uw volledige adres en binnenkort liggen 226 blz. De Roover in uw bus

Share this
delen