Op 11 juli vertelt Peter De Roover over het Kamervoorzitterschap, Vincent Van Quickenborne en de nood aan Vlaams zelfbestuur. 'Een hervormd België zal altijd het nadeel van de onzuiverheid hebben.'

‘Mijn macht is beperkt, maar binnen die contouren zet ik me ten volle in voor Vlaanderen en onze kiezers.’ Als voortrekker van de moderne Vlaamse Beweging blijft Peter De Roovers verhuis naar de vertrekken van de Belgische Kamervoorzitter ietwat vreemd overkomen. Vermoedelijk ook bij de voorzitter zelf, voor wie, zo is hij stellig, het ‘einddoel’ niet gewijzigd is. ‘Aan mijn overtuiging van de noodzaak aan Vlaams zelfbestuur is niets veranderd.’

“Mijn hart zou onmiddellijk ‘ja’ zeggen tegen nog een kind... Maar mijn hoofd is terughoudender.” Als voormalig fractievoorzitter en huidig Kamervoorzitter behoort Peter De Roover (64) tot de kopstukken van N-VA. Maar sinds 2021 is zijn relatie met burgemeester van Antwerpen Els van Doesburg (37), die 27 jaar jonger is, minstens even veelbesproken. Een gesprek met de man achter de burgermoeder van de Koekenstad over omgaan met kritiek, hun zoontje Marcel (1) en zijn andere zoon Wannes (33). “Hij was tien jaar toen ik van zijn moeder scheidde, Wannes was er toen meer voor mij dan ik voor hem.”

Wie het genot dezer rubriek aanvangt met een oogopslag naar de begeleidende foto zal daarop geen gevederd medeschepsel ontwaren en de titel dezer mijmering dan ook bevreemden.

Het ontbreken van dergelijke prent verklaart zichzelf als volgt.

Zo’n week dus.

Maandagavond jongensavond en zelfs jongensnacht. Voor mama staat een lange en stevige gemeenteraad op de altijd drukke maar nu waanzinnig gevulde agenda. De stad houdt haar weg van de kroost, tot diep in de nacht. De jongens genieten thuis van elkaar want als hij lacht, breekt de hele wereld open. Even de klaproosjes gaan groeten, ventje kittelen en ventje gibbert, knuffelen, laatste papje en bed in met een verhaaltje. In de heel vroege ochtend alweer het eerste flesje en daarna in de armen van papa de nacht afronden.

Wonderlijk toch hoe elke vierkante meter tuin een hele wereld herbergt. Heerlijk bovendien om die met een kleine dreumes als maatje te ontdekken. Het komt me voor dat de details mijn jongste nakomeling nog wat ontgaan maar als ik hem met steeds minder weifelende stapjes door het gras zijn weg zie banen, weet ik het wel zeker; hier ontwikkelt zich een kenner.

Even voor wie weinig opwinding voelt bij dat meest populaire der balspelen; wat volgt gaat eigenlijk niet over voetbal.

Humor? Wat is humor?

Voor een antwoord op die prangende kwestie kan u bij de heer Otto Julius Bierbaum terecht, wiens naam zelf al een mooie portie humor bevat als u het mij vraagt.

Vorig jaar, net op de datum van vandaag, lag er een één dag pril ukje in mijn armen als was hij daarin gegoten, althans op de schaarse momentjes dat zijn kersverse mama hem even losliet uit haar liefdesklauwen. Nu ja, kersvers. Zij had uiteraard negen maanden intense relatie voorsprong op vader die toch een beetje stempel probeerde te drukken in die periode door te zingen tegen de buikwand die hem scheidde van dat woelwatertje, in de hoop dat de klanken het vruchtwater wat vertrouwelijk zouden doen vibreren.

Ooit, ik herinner het me nog helder, kon de term wereldnieuws afgebakend worden van wat graag de rubriek gebroken-arm-en-benen werd genoemd.

Na de veroordeling van Dries Van Langenhove wegens haatspraak waarschuwt Kamervoorzitter Peter De Roover (N-VA) voor het effect op de vrijheid van meningsuiting: 'Onderschat de zelfcensuur niet.'